η Ναύπακτος και τα Οκτωβριανά παζάρια της …

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Κάθε χρόνο, στις 26 Οκτωβρίου, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, ξεκινά η μεγάλη εμποροπανήγυρη της Ναυπάκτου, τα γνωστά «Παζάρια». Ένας οικονομικός και κοινωνικός θεσμός, που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα και που έχει καταξιωθεί στην συνείδηση των ντόπιων αλλά και χιλιάδων επισκεπτών από όμορους νομούς.
Παζάρια λοιπόν σε λίγο στη Ναύπακτο  και όμορφες μνήμες έρχονται στο μυαλό , όσων  έχουν μεγαλώσει στην πόλη. Μικροπωλητές, γυρίζουν όλη την Ελλάδα , και πουλούν την πραμάτεια τους. Έχουν προβλήματα , άλλα δεν αλλάζουν την δουλεία τους με τίποτα…. Έτοιμοι να προσφέρουν στους επισκέπτες, φθηνά και ποιοτικά προϊόντα, καθώς και όμορφη διασκέδαση, που συνοδεύεται από τον παραδοσιακό χαλβά, το μαλλί της γριάς κι ένα σωρό καλούδια, είναι οι μικροπωλητές στο παζάρι της Ναυπάκτου, που στις 26 του Οκτώβρη ανήμερα του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, ανοίγει τις πύλες του επίσημα, και διαρκεί για περίπου μια εβδομάδα!

Η προσέλευση των εμπόρων και φέτος ιδιαίτερα μεγάλη, με τον κόσμο από όλη την γύρω περιοχή να δίνει το παρών. Στις ταβέρνες του κεντρικού δρόμου , η ψητή γουρουνοπούλα, προσελκύει τους επισκέπτες και δίνει ένα ξεχωριστό χρώμα.  Μικροπωλητές, διαλαλούν την πραμάτεια τους , πολύχρωμοι πάγκοι που γοητεύουν, κόσμος που χαζεύει, και το πνεύμα του παζαριού, αποτελεί μια μοναδική εμπειρία για τον επισκέπτη. Στους πάγκους, πορσελάνες συναντούν υαλοδημιουργίες και μπρούτζινες οικοσκευές, ρούχα, παιχνίδια, παπούτσια, καλλυντικά, κουβέρτες και χαλιά, περιμένουν τους επισκέπτες, ενώ στην ατμόσφαιρα πλανάται η γνωστή μυρωδιά από τους λουκουμάδες και το μαλλί της γριάς. Παζάρια, που με λογής λογής πραμάτεια, προσθέτουν ζωντάνια στις πόλεις, διατηρούν ζωντανό το επάγγελμα του μικροπωλητή, και βοηθούν σημαντικές κατηγορίες πολιτών, να προμηθεύονται τα χρειώδη τους, σε τιμές  που ανταποκρίνονται στο βαλάντιό τους.
 Τα ναυπακτιακά παζάρια είναι ένας οικονομικός και κοινωνικός θεσμός, που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα και που έχει καταξιωθεί στην συνείδηση των ντόπιων αλλά και χιλιάδων επισκεπτών από όμορους νομούς.
Τα παζάρια του Eπάχτου ξεκίνησαν τον Οκτώβρη του 1867 στον οικισμό «Μεχμετάκι»  (σήμερα  «Αφροδίτη») και νομιμοποιήθηκαν με βασιλικό διάταγμα του 1959. Ανατολίτικης καταγωγής εμπορικός θεσμός, τα παζάρια ρίζωσαν και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να είναι σημείο αναφοράς όχι μόνο για την πόλη της Ναυπάκτου αλλά και για τις επαρχίες Ναυπακτίας και Δωρίδας.
Πλήθος κατοίκων από τα ορεινά χωριά αλλά και από τα καμποχώρια της περιοχής συνέρρεε παλιότερα στα παζάρια του Επάχτου, όπου έκανε τις προμήθειές του για το χειμώνα. Ανήμερα τ’ Αϊ Δημητριού, πολιούχου της καστροπολιτείας του Έπαχτου, ξεκινούσαν τα παζάρια και κρατούσαν ολάκερη βδομάδα. Ό,τι ήθελε η ψυχή σου, εκεί το ’βρισκε! Από γεωργικά σύνεργα (υνιά, τσαπιά, κασμάδες, κλαδευτήρια) και ποιμενικά σκεύη (κακάβια, ταψιά, καζάνια, τσίτσες, γαλατολόους, καράμπες), τόσο χρειαζούμενα στους ξωμάχους και τους τσοπάνηδες της Ρούμελης, μέχρι υφάσματα λογιών λογιών, ρούχα, παπούτσια, οικιακά σκεύη, είδη προικός – ό,τι δηλαδή ήταν αναγκαίο για την λειτουργία του σπιτιού.
Παροιμιώδης έμεινε η φράση στα χωριά της Ναυπακτίας: «σαν φτάσω στα παζάρια»! Έτσι μονολογούσε ο χωρικός σαν διαπίστωνε κάποια έλλειψη στο κονάκι του ή στην δουλειά του. Χώρια βέβαια η ζωοπανήγυρη – αναπόσπαστο κομμάτι των παζαριών – όπου οι αγοραπωλησία των ζώων (αλόγων, μουλαριών γαϊδάρων, αιγοπροβάτων) έδινε κι έπαιρνε! Κι ήταν τα ζώα αυτά, τότε, η «βαριά βιομηχανία» της υπαίθρου, από την οποία έζησαν γενιές και γενιές σε καιρούς δύσκολους.
Πέρα από την οικονομική διάσταση, τα παζάρια του Επάχτου είχαν και μιαν ευρύτερη κοινωνική λειτουργία.   Ναυπάκτιοι και Δωριείς από τα χωριά τους στον Έπαχτο συναντιούνταν, τρώγανε την γουρνοπούλα και πίνανε απ’ τα γιοματάρια της νέας χρονιάς. Φιλίες γερές επιβεβαιώνονταν, η φιλοξενία των αρχαίων ξανάβρισκε εδώ την πρωταρχική της σημασία και δεν ήταν λίγα τα προξενιά που στα παζάρια έληγαν αισίως. Γιατί στο πλατάνι, στην πλατεία γίνονταν τα λεγόμενα  «ιδώματα»   κι εκεί επιστεγάζονταν προσπάθειες μηνών από επιτήδειους προξενητάδες!
Στο μεταξύ, η οικονομική ανάπτυξη, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου, ο καταναλωτισμός ως τρόπος και στάση ζωής, άλλαξαν πολλές από τις συνήθειές μας και τις σχέσεις μας. Με τα επαχτίτικα παζάρια δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Βγήκαν πια από το κέντρο και μετακόμισαν στις παρυφές της πόλης, στην πανέμορφη παραλία του Γριμπόβου. Απόκτησαν πια και μια φολκλορική διάσταση και πλήθος επισκεπτών συρρέουν από την Πάτρα, το Μεσολόγγι, το Γαλαξίδι για να σεργιανίσουν και να χαζέψουν τα παζαριώτικα εκθέματα, να πιουν τον καφέ τους αγναντεύοντας τον Κορινθιακό και την Γέφυρα του Ρίου – Αντιρρίου και να δοκιμάσουν την ζεστή γουρνοπούλα. Θα ’ρθουν λοιπόν και φέτος απ’ τα χωριά μας για να ψωνίσουν οι παλιότεροι καταπώς ξέρανε και οι νεότεροι για να συνεχίσουν αταβιστικά ένα έθιμο που χαρακτήρισε τρεις συναπτούς αιώνες: «Σαν φτάσω στα παζάρια!»

source
Advertisements

About Click me

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ. ************************************************************ THIS WEBSITE IS INVITED TO RESIDENTS OF THE MUNICIPALITY OF NAFPAKTIA AND TO THOSE VISITORS.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.