Στην Ελλάδα της πείνας


Έρχεται πείνα στην Ελλάδα – Βάλτε κήπο και πέντε κότες - MELISSOCOSMOS

Σύμφωνα με μια έρευνα από την Ομάδα Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, το κόστος του προϋπολογισμού υγιεινής διατροφής ενός ζευγαριού με δυο παιδιά στην Ελλάδα, υπολογίστηκε σε 791 ευρώ το μήνα (το 2014).

Η κρίση μας έκανε φίλους με τους υπαλλήλους των σούπερ μάρκετ. Αφού κανείς μας πια δεν ψωνίζει τρία καρότσια μια φορά το μήνα παρά κάθε μέρα για τις ανάγκες της κάθε μέρας, με το προσωπικό του σούπερ μάρκετ της γειτονιάς βλεπόμαστε κάθε μέρα. Πώς να μη γίνουμε φίλοι;

«Πώς πάει η δουλειά;» ρώτησα ένα πρωί. Η απάντηση ήταν αυτή που φανταζόμουν: Στο πρώτο δεκαήμερο του κάθε μήνα έχουν την περισσότερη δουλειά και τις περισσότερες εισπράξεις. Όσο ο μήνας περνάει, τόσο μειώνονται οι πελάτες, ή μειώνονται αυτά που θα αγοράσουν.

«Ο κόσμος έρχεται με φούρια και κοιτάει να αγοράσει απόθεμα για τα ντουλάπια: Ζυμαρικά, όσπρια», μου είπε μια υπάλληλος.

Κι από τα άλλα, του ψυγείου; ρώτησα.

«Από τα άλλα, διαλέγουν τα πιο φθηνά.» Και συμπληρώνει ψιθυριστά: «Και τα χειρότερα, έτσι; Δυστυχώς. Λευκό τυρί, σαν ασβέστης. Γάλα μακράς διαρκείας, γκούντα, πάριζα».

«Πεινάει ο κόσμος;» Ρωτάω τελικά. Μπαίνουν πελάτες και πρέπει να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Είναι δυο γλυκύτατες γυναίκες που σχεδόν πάντα θα δώσουν γλειφιτζούρια στα παιδιά.

Ανασηκώνουν τους ώμους. Εκεί, πολύ φευγαλέα, μέσα σε ένα βλέμμα που κρατάει μια μονάχα στιγμή, βλέπω όλα αυτά που περνάνε κι εκείνες στα σπίτια τους. Το «ναι», που δεν τολμά να ειπωθεί φωναχτά. Τον εγωισμό, την αξιοπρέπεια, την αίσθηση απειλής, το ένστικτο της αυτοπροστασίας που δε σε αφήνει να το παραδεχτείς, γιατί δεν αντέχεις να το ακούσεις εσύ ο ίδιος.

«Κάποιες φορές, κάποιοι, ίσως», μου λέει η μία βιαστικά.

«Ο κόσμος κάνει ό,τι μπορεί», είπε η άλλη κι εκεί τέλειωσε η μικρή μας και πολύ διαφωτιστική κουβέντα.

Στο βιβλίο του American Hunger, ο Eli Saslow αναφέρει πως στις ΗΠΑ για πρώτη φορά στα χρονικά εμφανίζονται νέες γενιές παιδιών με προσδόκιμο ζωής μικρότερο από των γονιών τους κι αυτό οφείλεται εξ’ ολοκλήρου στην κακή διατροφή. Παραδόξως πιστεύουμε ότι το να είσαι φτωχός σημαίνει ότι είσαι και αδύνατος, κι όμως, στην εποχή μας συμβαίνει το αντίθετο: Το αδύνατο, όμορφο σώμα είναι αποτέλεσμα οικονομικής επάρκειας, ενώ η φτώχεια σημαίνει παχυσαρκία, διαβήτης, χοληστερίνη και καρδιακά προβλήματα, λόγω της κακής και φθηνής διατροφής. Ακόμα και στις μικρότερες ηλικίες.

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι πλέον το να προσπαθείς ασταμάτητα με τα λιγότερα χρήματα να φτιάξεις περισσότερα γεύματα.

Και θα τα καταφέρεις. Συνήθως.

Το κακό είναι ότι αυτά τα γεύματα είναι τόσο φτωχά σε διατροφική αξία, που θα πεινάσεις γρηγορότερα.

Και θα ξαναφάς – αν έχεις βέβαια.

Τυπικά μπαίνεις σε έναν κύκλο όπου τρως άχρηστα πράγματα τα οποία δε σε χορταίνουν, δε σε θρέφουν και σε παχαίνουν, μειώνοντας σταδιακά την υγεία σου (και των παιδιών σου).

Αν πρέπει να επιλέξεις μεταξύ του να φας οτιδήποτε και να μη φας τίποτα, θα φας το οτιδήποτε.

Τα περισσότερα προβλήματα που δημιουργούνται σε μια κοινωνία που υποφέρει, οδηγούν σε κύκλους.

Το θέμα δεν είναι να δώσεις περισσότερα επιδόματα στους ανθρώπους, ούτε οι καλύτερες τιμές στα σούπερ μάρκετ, ούτε οι κάρτες κοινωνικής αλληλεγγύης. Τα λεφτά αυτά μπορεί να σου επιτρέπουν να επιβιώνεις – όχι όμως να ζεις. Ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από ένας οργανισμός που τρέφεται, κοιμάται και αφοδεύει. Υποτίθεται.

Σε μια ακόμη προσέγγιση του όρου «τα αναγκαία προς το ζην» από την Ομάδα Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, εφαρμόστηκε μια πιο λιτή ερμηνεία: Το ελάχιστο κόστος αξιοπρεπούς διαβίωσης διαμορφώθηκε σε χαμηλότερα επίπεδα, δηλαδή σε 434 ευρώ για ένα άτομο που ζει μόνο και σε …983 ευρώ για ένα ζευγάρι με δυο παιδιά και έξοδα ενοικίου.

Η ακραία φτώχεια, εστιάζοντας στις οικογένειες με ανήλικα παιδιά, το 2015 έπληττε το 68,3% των οικογενειών με κανέναν εργαζόμενο.

Η μηνιαία κατανάλωση ψωμιού – ψωμιού! – μειώθηκε κατά 90% σε σχέση με το 2008, πριν δηλαδή η κρίση μας καταπλακώσει.

Η κατανάλωση φρέσκου γάλακτος μειώθηκε κατά το εφιαλτικό 89%. Ό,τι δηλαδή μου είπαν και οι υπάλληλοι του σούπερ μάρκετ. Ο κόσμος αγοράζει τα πιο φθηνά. Το φρέσκο γάλα είναι ακριβότερο. Αλλά ρε γαμώτο, μιλάμε για γάλα και μιλάμε και για ψωμί. Όταν μιλάς για τέτοια έκπτωση, να κόβεις το γάλα και το ψωμί, ποιος θα τολμήσει να πει ότι οι Έλληνες δεν πεινάνε;

«Απλώς υπάρχουμε», είπε μια γυναίκα κάποια στιγμή σε έναν δημοσιογράφο. «Οι περισσότεροι Έλληνες απλώς υπάρχουν.»

Κάνουμε ό,τι μπορούμε. Κι απλά υπάρχουμε.



Κατερίνα Χαρίση

About Click me

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ. ************************************************************ THIS WEBSITE IS INVITED TO RESIDENTS OF THE MUNICIPALITY OF NAFPAKTIA AND TO THOSE VISITORS.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.