Category Archives: ηρωϊκές μορφές

Η Ναύπακτος στο αλβανικό έπος του 1940 και οι νεκροί επαχτίτες

Από τα ιστοριογραφήματα του Ι. Βαρδακουλά

Η καταγραφή ιστορικών γεγονότων, έτσι όπως έλαβαν χώρα και όχι ωραιοποιημένα, για να υπηρετήσουν κάποια σκοπιμότητα, είναι χρέος εκείνων που τα έζησαν ή έχουν κάποια στοιχεία γι’ αυτά.

Και είναι ηθική υποχρέωσή τους, γιατί η διαφύλαξη της μνήμης τους συντηρεί την ιστορική συνείδηση κάθε λαού.Με τις σκέψεις αυτές αποφάσισα να καταγράψω κάποια γεγονότα από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, συνδεμένα με την πόλη μας, όπως τα έζησα σαν ακαδημαϊκός τότε, κατά ένα τρόπο, πολίτης κι’ ύστερα φοιτητής(…) Συνηθίζουμε, να θεωρούμε, ότι ο πόλεμος είναι ένα γεγονός, που ξεσπάει ξαφνικά, όπως η αιφνίδια νεροποντή. Και όμως αυτό δεν είναι αληθινό. Προηγείται ένα προπαρασκευαστικό στάδιο, που το ζουν σε όλες του τις πτυχές οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες κι’ εκείνοι που έχουν τη δύναμη της πρόβλεψης, πράγμα που δεν συνέβαινε στην περίπτωση μου. Αυτό το προπαρασκευαστικό στάδιο, με εμφανή γεγονότα, το ζήσαμε ιδιαίτερα εμείς οι Ναυπάκτιοι.

Συνέχεια ανάγνωσης Η Ναύπακτος στο αλβανικό έπος του 1940 και οι νεκροί επαχτίτες

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940. Το «Έπος του Σαράντα». Ένα οπτικό αφιέρωμα πάνω στη μεγάλη αντίσταση ενός λαού απέναντι στην τυραννία.

Ο πόλεμος του 1940 με το πινέλο του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη.

Λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940, ο Μουσολίνι απέστειλε τελεσίγραφο στην Ελλάδα. Ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι, το παρέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά. Η τότε Ιταλική κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά την ανάγνωση του κειμένου, ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στην επίσημη διπλωματική γλώσσα, τα γαλλικά, την ιστορική φράση: «Alors, c’est la guerre».

Κάπως έτσι περιγράφεται η άρνηση της υποταγής του ελληνικού λαού και η συνέπεια αυτής ήταν η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου μόλις δυόμιση ώρες αργότερα και η είσοδος της χώρας μας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, γιορτάζουμε το «Έπος του Σαράντα» και τις μεγάλες νίκες του ελληνικού στρατού εις βάρος των Ιταλών. Ενώ οι περισσότερες χώρες γιορτάζουν την ημερομηνία λήξης του πολέμου, η Ελλάδα πρωτοτυπεί γιορτάζοντας την 28η την είσοδό της σε αυτόν.

Τί έγινε όμως τότε;  Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Πορεία προς το μέτωπο:

Συνέχεια ανάγνωσης 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940. Το «Έπος του Σαράντα». Ένα οπτικό αφιέρωμα πάνω στη μεγάλη αντίσταση ενός λαού απέναντι στην τυραννία.

Ντόναλντ Τραμπ: ❤❤❤ «Η Ελλάδα έχει δώσει πάρα πολλά κι έχει να δώσει άλλα τόσα» !!!❤❤❤

Αποθέωση Τραμπ στην Ελλάδα: «Όλοι θέλουν να γίνουν Έλληνες» - YouTube


Το μόνο που έχουν οι Δημοκρατικοί ως όπλο, είναι η συνεχής προβολή κάλπικων δημοσκοπήσεων, με σκοπό να επηρεάσουν το εκλογικό σώμα υπέρ τους. Όμως, ούτε αυτό φαίνεται να δουλεύει, καθώς η εικόνα και ο παλμός της κοινωνίας, δείχνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προβάλλουν οι ψεύτικες δημοσκοπήσεις, με αποτέλεσμα να προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ, που νιώθουν, ότι ο Πρόεδρος βάλλεται άδικα από ΜΜΕ. Η βραδιά της 3ης Νοεμβρίου, δε θα καταγράψει απλά μία νίκη των Ρεπουμπλικανών. Θα καταγράψει μία κοσμοσυστημική αλλαγή, πλανητικών διαστάσεων. Θα καταγράψει το τέλος μίας ολόκληρης εποχής.


Σε ευχαριστούμε πρόεδρε,  σ’ ευχαριστούμε που αναγνωρίζεις την προσφορά των Ελλήνων. Είθε ο Παντοδύναμος να σου δίνει δύναμη και υγεία να ανταπεξέλθεις στα δύσκολα καθήκοντα σου. Σε παρακαλούμε όμως μην ξεχάσεις και την Ελλαδίτσα μας που τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να την στηρίξεις και να την βοηθήσεις. Τα μάτια μας τρέχουν δάκρυα χαράς για όσα ακούσαμε να λες για την χώρα μας. Σ’ ευχαριστούμε και πάλι μέσα από την ψυχή μας.

ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ ~ Το λιμάνι όπου έγινε μια από τις πιο ιστορικές μάχες της Ευρώπης εναντίον των Οθωμανών

Ναυμαχία της Ναυπάκτου, δύο ιστορίες αιχμαλωσίας και επιστροφής στο σπίτι


Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) με μεγάλη πιθανότητα είναι ένα από τα πιο γνωστά γεγονότα στην μακρόχρονη ιστορία των σχέσεων Τουρκίας – Ευρώπης. Από τον 16ο αιώνα και εδώ, τα σύμβολα, οι αναμνήσεις και τα αισθήματα που θυμίζει η ναυμαχία αυτή, υπήρξαν παντοτινά χαρακτηριστικά για τη σύγκριση των ισλαμικών και δυτικών αντιλήψεων. Πέραν από μια απλή ναυμαχία συνέδεσε με απρόσμενο τρόπο την μοίρα διαφορετικών ανθρώπων. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα που μαρτυρεί αλληλένδετες έννοιες αιχμαλωσίας, ξενιτιάς και ξαφνικής επιστροφής στο σπίτι του διάσημου Ισπανού συγγραφέα του Μεσαίωνα Μιγκέλ ντε Θερβάντες που ήταν από τις αναδυόμενες φιγούρες της δυτικής λογοτεχνίας και του Οθωμανού κρατικού προσώπου, ιστορικού και ποιητή Χιντλί Μαχμούτ.

Συνέχεια ανάγνωσης ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ ~ Το λιμάνι όπου έγινε μια από τις πιο ιστορικές μάχες της Ευρώπης εναντίον των Οθωμανών

Ο άγνωστος ρόλος των Ελλήνων στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου

Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου «αναβιώνει» στο λιμάνι της Ναυπάκτου |  CultureNow.gr

από την  Ερη Βινιεράτου
Τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου και τον ρόλο των Ελλήνων σε αυτή προσπαθεί να καλύψει το νέο ιστορικό μυθιστόρημα της Ευρυδίκης Λειβαδά Ντούκα με τίτλο «Στους θρόνους της Αποκάλυψης».

Η ιστορία έχει κατατάξει τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου στα επιτεύγματα της Δύσης. Αναμφίβολα το κέντρο λήψης αποφάσεων που οδήγησε στη νίκη ήταν δυτικής προέλευσης.   Όμως μεγάλο μέρος του μυϊκού συστήματος αυτού του πολυσύνθετου σώματος ήταν ελληνικό. Αυτό είναι ένα όχι γνωστό θέμα γιατί οι πηγές που εξασφαλίζουν στοιχεία είναι ελάχιστες και διάσπαρτες.

Συνέχεια ανάγνωσης Ο άγνωστος ρόλος των Ελλήνων στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου

«πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικιά μας θάναι …» Αγιά Σοφιά : 29/5/1453 – μικρό αφιέρωμα

Κωνσταντινούπολη ! Η Πόλη των πόλεων, η μεταξύ των δύο κόσμων Ανατολής και Δύσης ευρισκόμενη…

«…. Οι Ελληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. 
Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση…
…. Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά. 
Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά…
Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους…
Αλλοι πάλι σ’ άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που.
Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους  … … …   Ελληνες φάνηκαν γενναίοι° αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.
Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν, αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν…”
( Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, “Απόδειξις ιστοριών”)
 
Εάλω η Πόλις…
===============
Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453.  
Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του Οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.
Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. 
Ηταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.
Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. 
Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη…

Συνέχεια ανάγνωσης «πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικιά μας θάναι …» Αγιά Σοφιά : 29/5/1453 – μικρό αφιέρωμα

25 Μάρτη 1821 – 25 Μάρτη 2018… Αυτήνη η πατρίδα δε λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη με άρματα και θυσίες…

«…αυτήνη η πατρίδα δε λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη με άρματα και θυσίες…»


Γιάννης Μακρυγιάννης

Σαν σήμερα: στις 6 Μάρτη 1964 το τέλος του πιο αγαπημένου βασιλιά της Ελλάδας

Αποτέλεσμα εικόνας για Βασιλεύς Πάυλος
Πράος και διαλλακτικός χαρακτήρας, ο βασιλιάς Παύλος ανέβηκε στον ελληνικό θρόνο σε μία από τις πιο φορτισμένες ιστορικές περιόδους του ελληνικού 20ού αιώνα. Έφυγε πρόωρα από τη ζωή στις 6 Μαρτίου, αφού λίγες ημέρες νωρίτερα είχε ορκίσει, βαριά άρρωστος, την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου στο Τατόι.

Συνέχεια ανάγνωσης Σαν σήμερα: στις 6 Μάρτη 1964 το τέλος του πιο αγαπημένου βασιλιά της Ελλάδας

Κωστής Ν. Πούλος:ο ήρωας του Μακεδονικού αγώνα από τον Πλάτανο Ναυπακτίας

kostis-poulos

Γράφει ο Γιάννης Πορφύρης
ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΚΩΣΤΗΣ Ν. ΠΟΥΛΟΣ
[ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΛΑΤΑΝΟΣ 1883 – 1912]
Γεννήθηκε στον Πλάτανο το 1883, γιος του Νικολάου Ιωάν. Πούλου και της Ελένης. Αδέλφια του είχε τον Γιάννη και δύο αδελφές, την Μαρίνα συζ. Ιωάννου Λάμπρου Κουλουτούρου και την Χαρίκλεια συζ. Ευθυμίου Νικ. Ζαβέρδα εκ Κλεπάς.
Τελείωσε το Ελληνικό Σχολείο Πλατάνου και την Α τάξη Γυμνασίου, εις ηλικία 18 ετών, το έτος 1901 κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής Υπαξιωματικός και το 1902 εισήχθη στην Σχολή μονίμων και προήχθη στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού.
To έτος 1903 θέτει τον εαυτό του στη διάθεση της πατρίδας, εντασσόμενος στο νεοσύστατο στην Αθήνα Μακεδονικό Κομιτάτο υπό τον δημοσιογράφο Δημήτριο Καλαποθάκη κατόπιν εκκλήσεων του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη.

Συνέχεια ανάγνωσης Κωστής Ν. Πούλος:ο ήρωας του Μακεδονικού αγώνα από τον Πλάτανο Ναυπακτίας

«Τιμή στους Έλληνες που Αντιτάχθηκαν»

Τιμή στους Έλληνες που Αντιτάχθηκαν

του Ευάγ. Αθανασιάδη*
28η Οκτωβρίου. Είναι Μέρα Μεγάλη. Τιμούμε τους Έλληνες που αντιτάχθηκαν στην αυθάδεια. Τους Έλληνες που συγκρούσθηκαν στην Πίνδο. Έδωσαν το αίμα τους, τη ζωή τους, για να υπερασπιστούν τη Πατρίδα ΜΑΣ.
Επέτειος του «ΟΧΙ». Της μεγάλης αντίστασης των Ελλήνων του 1940. Είπαν «ΟΧΙ» στη Κατοχή, στη Σκλαβιά, στην απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τιμή στους Έλληνες που Αντιτάχθηκαν»